|
ในความแน่นอนย่อมมีความไม่แน่นอนได้เสมอ..
และความไม่แน่นอนอาจจะพบในความรักของเราได้สักวันหนึ่ง
ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันกลัวมากที่สุด..
บางครั้งในความเห็นแก่ตัวของมนุษย์ธรรมดาแบบฉัน
ฉันอยากให้เธอเป็นที่รักของฉันคนเดียว
ไม่อยากที่จะให้เธอเหลียวมองใครๆ
เพราะฉันกลัวจะสูญเสียเธอจากชีวิตฉันไป
เธอผู้ให้ค่าความรักมากมายจากใจเธอสู่ใจฉัน
จากวันสู่เดือนและกำลังจะเกือบปี
ที่..ความรักความห่วงใยจากเธอมีมอบให้เสมอมา
ในจิตใจส่วนลึกของฉันมีความกังวลอยู่เสมอ
ทั้งๆ ที่ฉันรู้แน่แก่ใจตัวเองอยู่ตลอดเวลา
ว่าเธอรักและห่วงใยในตัวฉันมากแค่ไหน
และความรู้สึกของฉันก็มิได้แตกต่างไปจากเธอเลย
แต่..รู้มั้ยที่รัก..ทุกอย่างในโลกล้วนไม่จีรัง
ฉัน..ที่เธอรักนี่แหละ..เคย..บอบช้ำ..กับ
ความไม่จีรังนี้มาแล้ว..ด้วยเหตุผลของ..ความรัก
ที่ฉันคิดว่า..มั่นคง
ที่รัก..ในความหมายของ..รักแท้..
แม้ว่าจะอยู่เคียงคู่กันหรือว่าต้องห่างไกล
รักยิ่งใหญ่..ยังคงจดจำประทับรอยอยู่ในสำนึกเสมอ
ฉันหรือเธออาจจะเจอคนร่วมชีวิตที่ไม่ใช่.."เรา"
แต่สิ่งหนึ่ง..สำหรับฉันที่อยากจะบอกเธอว่า..
ฉันต้องการเห็นคนที่ฉันรักและรักฉัน
ประสบความสำเร็จและพบเจอแต่สิ่งที่ดีที่สุดในชีวิต
แม้ในวันนั้นอาจจะไม่มีฉันอยู่กับเธอ
คือสิ่งที่ใฝ่ฝันไว้ตั้งแต่แรกจวบจนกระทั่งวันนี้ที่ยังรักเธอเสมอ
มิเปลี่ยนแปร..ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
ในวันข้างหน้า..ขอเก็บรักนี้ไว้กับตัวและ หัวใจตลอดไป.. 
 |
Subscribe to this comment's feed
